سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
124
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
به مصلّى و در [ عنه ] به ركوع راجعست . قوله : و يقرئهما هكذا : ضمير فاعلى به مصلّى و ضمير مفعولى به حمد و سوره راجع بوده و مقصود از [ هكذا ] خواندن سوره به همان نحوى است كه در ركعت اوّل خوانده است . قوله : و يجوز له الاقتصار على قرائة الخ : ضمير در [ له ] به مصلّى راجعست . قوله : و متى اختار التّبعيض : يعنى تبعيض سوره . قوله : بحيث يكملها فى آخرها : ضمير مؤنث در [ يكملها ] به سوره و در [ آخرها ] به قيامات راجعست . قوله : قرء فى كلّ قيام منها : ضمير در [ منها ] به قيامات عود مىكند . قوله : و بعض فى آخر : يعنى فى بعض الرّكوع الآخر . قوله : انّه متى ركع عن سورة تامّة : ضمير در [ انّه ] و [ ركع ] به مصلّى راجعست . قوله : فى القيام عنه : ضمير در [ عنه ] به ركوع راجعست . قوله : بين اكمال سورة معها : يعنى مع القيامات . قوله : و تبعيضها : يعنى تبعيض السّورة . قوله : فى القيام بعده : يعنى بعد از ركوع . قوله : و من غيره : يعنى غير موضع قطع . قوله : من السّورة : يعنى من السّورة المبعضة . قوله : متقدّما او متأخّرا : يعنى آيه قبل از موضع قطع را بعد بخواند يا آيه بعد از آن را قرائت نمايد .